اشتيورنو اودي1
رياضيدان و اخترشناس ايسلندي كه در سدهٴ دوازدهم، در ايسلند ميزيست. او در باب اختيارات ايام نوشت، ولي بهخاطر تأليف دو منظومه شهرت زيادي دارد كه گويند هنگام خواب آنها را سروده است.2 در ريمبگلا3 او بهترين شناسندهٴ ستارگان ذكر شده است.
¿ يادداشت اين جانب دربارهٴ آري فرودي پُرگيلسن، در فصل يازدهم مربوط به تاريخنويسي؛ و دربارهٴ بيارني برگپُرسُن در كتاب دوم.
ز. هندي
شاتاناندا4
موٴلف كتاب بسيار رايجي دربارهٴ محاسبههاي نجومي، بهنام بهاسواتي كه مربوط به سال 1099، و بعد از آن، است.
بايد از اين كتاب در آخرين فصل جلد 1 سخن ميگفتيم، در اينجا بهمنظور جبران مافات ذكر شد.
بهاسكره5
يا بهاسكره كاريا كه ميتوان آن را بهاسكرهٴ دانا معني كرد. رياضيدان و اخترشناس هندي، در 1114 زاده شد، و در 1178، هنوز زنده بود. در حدود 1150،6 مهمترين كتابش را به نام سِدهانتاشيروماني7 تأليف كرد، كه از شاهكارهاي رياضيات هندي به شمار ميرود؛ و در 1178، كتاب ديگري به نام
كاراناكوتوهالا8 نوشت.
سِدهانتاشيروماني در چهار بخش است كه دو بخش اولي در حكم يك مقدمهٴ رياضي، و دو تاي ديگر دربارهٴ اخترشناسي است: 1) ليلاواتي (زيبا)؛ 2) ويجا گانيتا (جذرگيري)؛ 3) گراهاگانيتاديايا؛ 4) گولاديايا. دو بخش اولي بسيار مهمتر است.
بهاسكره در آخر ويجاگانيتا ميگويد كه آثار رياضي برهماگوپتا (نيمهٴ اول سدهٴ هفتم)، شريدارا (نيمهٴ اول سدهٴ يازدهم) و پدمانابها (آثار جبري دو شخص اخير بدبختانه گم شده) را مورد استفاده قرار داده است.
بهاسكره مفهوم حقيقي تقسيم بر صفر را روشن ميكند، روش خَطَأَيْن را توضيح ميدهد.
كتاب او شامل موضوعات زير است: